Ringmottelglas: Tiffany’s Geheim voor Zonlicht in Glas

Ringmottelglas (vaak simpelweg Mottle Glass genoemd) is een hoogwaardig type opalescent glas dat door Tiffany Studios werd ontwikkeld om complexe natuurlijke lichteffecten te vangen. Het onderscheidt zich door een karakteristiek patroon van vlekkerige, ringvormige zones die een ongekende diepte en textuur aan het materiaal geven.

Een Technisch Hoogstandje: Gecontroleerde Kristallisatie

De productie van ringmottelglas was een proces van laboratoriumachtige precisie. Het gevlekte patroon ontstond niet door schilderen, maar door een chemische reactie binnenin de glasoven:

• Chemische Samenstelling: Glasmakers voegden specifieke chemicaliën toe, zoals fluoriden, om de vorming van vlekkerige kristallen uit te lokken.
• Thermisch Meesterschap: Het patroon ontstond tijdens de afkoelfase. Door de temperatuur uiterst nauwkeurig te beheersen, kon men de groei van deze 'kristalringen' sturen naar een esthetisch resultaat.

Schilderen met Licht

Binnen de Art Nouveau-filosofie van Tiffany fungeerde dit glas als een instrument om de natuur te "schilderen" zonder penseel. Het werd vooral gebruikt voor:

• Gefilterd Zonlicht: De vlekken bootsen perfect de lichtvlekken na die ontstaan wanneer zonlicht door een dicht bladerdak valt.
• Wateroppervlakken: De variatie in opaciteit (lichtdoorlatendheid) suggereert de schittering van licht op kabbelend water.
• Organische Levendigheid: Het gaf de Tiffany Girls de mogelijkheid om bladeren en achtergronden een natuurlijke variatie te geven die met egaal glas onmogelijk was.
• Van Geheime Formule naar Herontdekking

Na de sluiting van Tiffany Studios in de jaren 1930 ging de kennis over het afkoelregime en de exacte chemische formules verloren. Het duurde tot de jaren 1960 voordat glasmakers de techniek na talloze experimenten weer konden reproduceren. Vandaag de dag is de aanwezigheid van dit specifieke glas een essentieel hulpmiddel voor experts bij het vaststellen van de authenticiteit van antieke Tiffany-objecten.