Opalescent glas, in Europa vaak "Amerikaans glas" genoemd, is een type glas dat melkachtig en ondoorzichtig is. Het reflecteert licht met een karakteristieke regenboogachtige gloed. Hoewel het basisproces al bestond, registreerde Louis Comfort Tiffany in 1881 patenten voor verbeteringen die hem in staat stelden om ongekende diepte en textuur te creëren.
De Filosofie: Schilderen met Glas
Tiffany verwierp de traditionele Europese methode van het schilderen met emaille op helder glas. Hij vond dat dit de natuurlijke glans van het medium wegnam. In plaats daarvan streefde hij ernaar om te "schilderen met glas". Door metaaloxiden toe te voegen en verschillende kleuren gesmolten glas te mengen, verankerde hij de kleur en textuur direct in het materiaal. Dit stelde hem in staat om wolken, kabbelend water of tere bloemblaadjes na te bootsen zonder een penseel aan te raken.
Innovatieve Texturen en Technieken
Binnen de categorie opalescent glas ontwikkelde Tiffany Studios diverse gespecialiseerde technieken om de natuur getrouw weer te geven:
- Draperieglas: Heet glas dat in plooien werd gevouwen om de suggestie van stof of dikke bladeren te wekken.
- Confettiglas (Fractured Glass): Dunne glasscherven die in een gesmolten plaat werden gewalst voor effecten van bladerdek of horizon.
- Ringmottle-glas: Kristallisatie die de suggestie van zonlicht door bladeren wekt.
Lichtkwaliteit en Ambiance
In tegenstelling tot traditioneel glas verstrooit opalescent glas het licht op een diffuse manier. Dit resulteerde in een zachte, warme gloed die bij uitstek geschikt was om de felle schittering van de destijds nieuwe elektrische gloeilampen te verzachten. Het vormde hiermee de basis voor de iconische lampen die Tiffany Studios wereldberoemd maakten.
