Posted by Rudy Veraar
on December 29, 2025
Loodprofielen, ook wel lead cames genoemd, zijn de traditionele H-vormige stroken lood die al eeuwenlang de basis vormen voor glas-in-loodramen. Hoewel deze methode uiterst robuust is voor grote, platte panelen, fungeerde het voor Louis Comfort Tiffany vaak als een artistiek keurslijf dat zijn visie op organische vormen beperkte.
Waarom Lood niet werkte voor Tiffany Lampen
Voor een kunstenaar die de vloeibare curves van de natuur wilde vangen, boden loodprofielen te weinig vrijheid. De belangrijkste beperkingen waren:
- Uniforme Dikte: Loodstrips hebben een vaste breedte, wat weinig ruimte biedt voor de variatie in "tekening" die de Art Nouveau vereist.
- Grofheid: Het was technisch onmogelijk om zeer kleine, gedetailleerde glasstukjes stevig te vatten in lood.
- Rigiditeit: Lood is ideaal voor platte ramen, maar te stug om de complexe, driedimensionale vormen van een lampenkap te volgen.
Wanneer Tiffany wél Lood gebruikte
Ondanks de opkomst van de koperfolietechniek, bleef Tiffany Studios loodprofielen consequent gebruiken voor grote, vlakke kerkramen. Lood is namelijk weersbestendiger dan koperfolie. In de praktijk werden technieken vaak gecombineerd: complexe panelen werden omrand met lood of zink voor de structurele integriteit op lange termijn.
[Image comparing a thick leaded seam with a fine, organic copper foil solder line]
Van Structuur naar Schildering
De overstap naar koperfolie stelde Tiffany’s ambachtslieden in staat om de soldeerlijnen te laten fungeren als een organisch element, zoals de nerven van een blad of de stelen van een bloem. Waar loodprofielen slechts een frame zijn, wordt de soldeerlijn bij Tiffany een integraal onderdeel van het "schilderij in glas".
Verdiep uw technische kennis:
Ontdek de techniek die het lood verving in ons artikel over de Koperfoliemethode of leer meer over het gebruik van Draperieglas in grote loodramen.
