Laurelton Hall, voltooid in 1905 in Cold Spring Harbor, Long Island, wordt beschouwd als het ultieme meesterwerk van Louis Comfort Tiffany. Het was de meest volledige realisatie van zijn artistieke visie, waarbij architectuur, landschapsarchitectuur en glaskunst samensmolten tot één grootse expressie van het Gesamtkunstwerk.
Een Levend Laboratorium van Schoonheid
In Laurelton Hall kon Tiffany zijn esthetische idealen zonder commerciële beperkingen toepassen. Het landhuis met 84 kamers fungeerde als een levend laboratorium waar hij experimenteerde met de integratie van kunst en natuur. Spectaculaire elementen in het interieur waren onder meer:
- Narciszuilen: Monumentale marmeren zuilen waarvan de kapitelen waren versierd met narcissen van geel glas.
- Wisteria Baldakijnen: Glazen overkappingen die de vorm en kleur van hangende blauweregenranken nabootsten.
- De Byzantijnse Kapel: De kapel die oorspronkelijk was ontworpen voor de Wereldtentoonstelling van 1893 in Chicago werd door Tiffany op zijn landgoed herbouwd.
Het Behoud van een Erfgoed
Helaas werd Laurelton Hall in 1957 grotendeels verwoest door een brand. Slechts fragmenten bleven gespaard. Vandaag de dag fungeert het Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Florida als de belangrijkste bewaarplaats van dit erfgoed. De collectie bevat geredde meubels, glas-in-loodramen en mozaïekzuilen die een uniek inzicht geven in Tiffany's persoonlijke "zoektocht naar schoonheid".
Gerelateerde Artikelen:
Ontdek de filosofie achter dit landgoed in ons artikel over het Gesamtkunstwerk.
