Posted by Rudy Veraar
on December 29, 2025
De verloren wasmethode (ook bekend onder de Franse term cire perdue) is een eeuwenoude giettechniek die Tiffany Studios gebruikte voor hun meest complexe lampvoeten. Terwijl concurrenten kozen voor de eenvoudige zandgietmethode, maakte deze arbeidsintensieve techniek het mogelijk om zeer fijne details en complexe, ondersneden vormen te creëren die doen denken aan echte beeldhouwkunst.
Het Proces bij Tiffany Studios
De productie van een bronzen voet was een proces van maanden. Omdat de mal tijdens het proces wordt opengebroken, is elke voet in essentie uniek. Het proces bestond uit zes cruciale fasen:
- Het Model: Een ontwerp werd eerst met de hand gemodelleerd in klei of was.
- De Wassen Kopie: Van dit model werd een hol wassen duplicaat gemaakt.
- Inbedden (Investment): Het wassen model werd herhaaldelijk in een keramische slurry gedoopt tot er een hittebestendige schaal ontstond.
- Uitbranden (Burnout): In een oven werd de was eruit gesmolten, wat een perfecte negatieve afdruk achterliet.
- Gieten: Vloeibaar brons van circa 1200 °C werd in de holte gegoten.
- Afwerking (Chasing): Nadat de mal was opengebroken, werd het brons met de hand gevijld en gepolijst om de details te verscherpen.
De Voet als Deel van het Gesamtkunstwerk
Voor Louis Comfort Tiffany was de lampvoet nooit een bijzaak, maar een essentieel onderdeel van het totale kunstwerk, het zogenaamde Gesamtkunstwerk. De techniek bood drie grote voordelen:
- Organische Vormen: Ontwerpers zoals Clara Driscoll konden voeten maken die eruitzagen als mangrovewortels (Root Bases) of gedraaide wijnranken.
- Stabiliteit: Hoewel vaak hol gegoten, werden de voeten verzwaard met een loden ring om de zware glazen kappen te ondersteunen.
- Patinering: De verfijnde bronzen huid leende zich uitstekend voor chemische behandelingen zoals het beroemde Tiffany Green.
