De Tiffany Wisteria Lamp: Het Ultieme Meesterwerk van Clara Driscoll

De Wisteria Lamp (blauweregenlamp) is een van de beroemdste en technisch meest complexe ontwerpen van Tiffany Studios. Geïntroduceerd rond 1901, staat dit model symbool voor de ultieme Art Nouveau-esthetiek. Het ontwerp won in 1902 een Grand Prix op de wereldtentoonstelling in Turijn en wordt sindsdien geprezen als een "geëlektrificeerde sculptuur uit de natuur".

De Visie van Clara Driscoll

Hoewel Louis Comfort Tiffany de naam gaf aan de studio, was het Clara Driscoll, het hoofd van de Women’s Glass Cutting Department, die de Wisteria bedacht. Zij brak radicaal met traditionele lampvormen door natuur en techniek volledig te integreren.

Een Puzzel van 2.000 Stukjes

De complexiteit van de Wisteria is ongeëvenaard in de glaskunst:

• Opengewerkte Kroon: De bovenzijde van de kap bestaat uit opengewerkt brons dat de verstrengelde takken van de boom voorstelt.
• Onregelmatige Rand: De onderzijde volgt de grillige vorm van de bloemtrossen, een kenmerk dat bekend staat als de onregelmatige rand (irregular border).
• Arbeidsintensief: Elke kap is opgebouwd uit ongeveer 2.000 individuele fragmenten glas, die stuk voor stuk met de hand werden geselecteerd op kleurgradatie.

De Elektrische Revolutie

Zonder de uitvinding van de gloeilamp had de Wisteria nooit bestaan. Omdat elektriciteit geen rookafvoer of brandstofreservoir nodig heeft, kon de kap aan de bovenkant 'gesloten' worden met brons en konden de bloemen vrij naar beneden hangen. Dit maakte de weg vrij voor de lamp als een autonoom kunstobject.

Een Investering in Kunst

Vanwege de enorme hoeveelheid arbeid was de Wisteria destijds al een van de duurste modellen in de catalogus (ca. $400 in 1906, een jaarsalaris voor velen). Tegenwoordig behoort de lamp tot de topstukken op veilingen. In 2019 werd een origineel exemplaar verkocht voor ruim $1,56 miljoen.