De Lily Lamp (Lelielamp) wordt beschouwd als het ultieme symbool van de organische elegantie van de Art Nouveau. Dit ontwerp won de prestigieuze Grand Prix op de wereldtentoonstelling in Turijn in 1902 en illustreert Louis Comfort Tiffany's vermogen om baanbrekende technologie te versmelten met hoogstaand kunstenaarschap.
Vorm Volgt Techniek: De Elektrische Revolutie
De Lily lamp was een van de eerste armaturen die specifiek werd ontworpen voor de elektrische gloeilamp van Tiffany’s vriend, Thomas Edison. Elektriciteit bood een artistieke vrijheid die met gas of olie onmogelijk was:
- Hangende Bloemen: Omdat elektrische lampen geen vlam hebben die naar boven moet branden, konden de bloemkappen naar beneden hangen, precies zoals echte lelies.
- Verborgen Bedrading: De elektrische bedrading werd op ingenieuze wijze in de flinterdunne bronzen stengels weggewerkt, waardoor de illusie van een natuurlijke plant werd versterkt.
- Slimme Details: Bij veel modellen werd zelfs de lichtschakelaar gecamoufleerd in de vorm van een klein bronzen lelieblad op de voet.
Materiaalgebruik en Uitvoeringen
De kapjes van de Lily lamp zijn vervaardigd van iriserend Favrile glas. Dit glas bootst de tere textuur van echte bloemblaadjes na en verzacht het destijds nogal felle en koude elektrische licht. De lampen werden geproduceerd in diverse configuraties, van subtiele bureaulampen tot de imposante Eighteen-light Lily.
Zeldzaamheid en Historische Waarde
Vanwege de status als pionier van elektrische verlichting zijn originele exemplaren van Tiffany Studios extreem gewild. De zeldzaamheid en het vakmanschap vertalen zich in recordprijzen op de kunstmarkt; in 2018 werd een zeldzame Pond Lily tafellamp bij Christie's geveild voor maar liefst $3,37 miljoen.
