Posted by Rudy Veraar
on December 29, 2025
Cypriote glas is een technisch hoogstandje dat de artistieke fascinatie van Louis Comfort Tiffany voor de schoonheid van verval en imperfectie in de natuur illustreert. In plaats van perfect glad glas te creëren, bootste Tiffany de effecten na die optreden wanneer antiek glas eeuwenlang begraven ligt. De resulterende esthetiek is die van een ruwe en aarde-achtige textuur.
Oorsprong en Inspiratie: Antiek en Archeologie
De naam "Cypriote" verwijst naar Cyprus, een vindplaats van veel antiek Romeins en Syrisch glaswerk dat Tiffany bewonderde tijdens zijn reizen in Europa. Hij wilde de iriserende effecten van opgegraven archeologische vondsten evenaren en combineerde zo de historische verwering met de moderne glans van Favrile.
Het Productieproces: Fysieke Manipulatie
Dit effect werd bereikt door een nauwgezet productieproces in de ovens in Corona, Queens. Tiffany's ambachtslieden bereikten het onregelmatige, geblutste oppervlak waarschijnlijk door de hete, gesmolten glasbel te rollen in fijne, vergruisde glasstukjes (of ander hittebestendig materiaal) die vervolgens in het oppervlak smolten of een afdruk achterlieten. Dit zorgde ervoor dat de authentieke Favrile-kwaliteit niet alleen in de kleurintensiteit lag, maar ook in de beheersing van de oppervlaktestructuur.
Favrile glas, gepatenteerd in 1894, werd gekenmerkt door iriserende tinten die in het glas werden gecreëerd door het mengen van metaaloxiden. Cypriote glaswerk, zoals vazen en decoratieve objecten, combineerde deze glans met de ruwe textuur. Voorbeelden van Cypriote stukken zijn gedocumenteerd tussen circa 1907 en 1915.
