Confetti Glas: Hoe Tiffany Fractured Glass gebruikte voor Textuur en Diepte

Confettiglas is een van de innovatieve fysieke manipulatietechnieken die Louis Comfort Tiffany en zijn ambachtslieden perfectioneerden in hun glasovens in Corona, Queens. Deze techniek was cruciaal voor Tiffany's filosofie om "met glas te schilderen" in plaats van op glas, waardoor de noodzaak van verf werd geëlimineerd.

Het Productieproces van Fractured Glass

Om Confettiglas te produceren, werden dunne glasbellen geblazen totdat ze flinterdun waren en in duizenden onregelmatige scherven uiteenbarstten. Deze kleurrijke scherven, de 'confetti', werden vervolgens op een nog hete, gesmolten glasplaat gestrooid, vaak op een ijzeren tafel, en platgerold. De scherven werden zo in de onderkant van het glas gedrukt en erin versmolten.

Toepassing en Esthetisch Effect

Het resultaat is een glas dat op een onvoorspelbare en levendige manier het licht breekt en dat een visueel complexe, gelaagde structuur bezit. Deze gelaagde structuur was perfect voor het simuleren van de natuurlijke variatie in de buitenwereld. Tiffany Studios gebruikte Confettiglas vaak in zijn landschapsramen en lampenkappen om de illusie van dicht gebladerte te creëren of om de textuur van bladeren op afstand na te bootsen.

Confettiglas toont de synergetische combinatie van artistieke eisen en chemische beheersing die Tiffany Studios onderscheidde. Het behoorde tot de reeks gespecialiseerde glastypes—samen met drapery glass (geplooid glas) en streaky glass (gestreept glas)—die Tiffany ontwikkelde om de complexiteit van de natuur zo getrouw mogelijk te vangen.

Lees verder:

Ontdek meer over de chemische samenstellingen en metaaloxiden die de unieke kleuren van Tiffany's glas creëerden in ons Artikel over Favrile Glas en de Koperfolietechniek.